Fuller House Star Andrea Barber over hoe hardlopen haar geestelijke gezondheid heeft bevorderd

Fuller House-ster Andrea Barber – die sinds de eerste incarnatie van de serie fan-favoriet Kimmy Gibbler heeft gespeeld, Full House, ging in 1987 in première – opent zich over haar strijd tegen geestelijke gezondheid en onthult waarom hardlopen uiteindelijk heeft bewezen het beste medicijn te zijn om depressie en angst te bestrijden.

Toen ik de finishlijn van mijn eerste volledige marathon overschreed, huilde ik. Ik huilde niet vanwege de pijn, niet vanwege alles wat ik had verloren. Ik huilde van de realisatie van alles wat ik had opgedaan.

Rennen veranderde mijn leven.

Ik heb het grootste deel van mijn leven last van angst. Ik ervaar depressie seizoensgebonden; een van de slechtste afleveringen was tijdens de scheiding van mijn 10-jarig huwelijk.

Ik ben geen onbekende in de diepten van depressie. Ik weet hoe het is om het gevoel te hebben dat je in een diep gat zit en niet naar buiten kunt kruipen. Ik weet hoe het is om het gevoel te hebben dat je nooit meer vreugde zult voelen. Ik weet hoe het is om je volkomen alleen te voelen, zelfs als je omringd bent door mensen. Ik weet hoe depressie het leven en de levens van mensen om je heen beïnvloedt.

Depressie is een dief. Een dief van geluk. Een dief van hoop. Een dief van een leven dat goed geleefd heeft.

Het was tijdens deze donkerste momenten – de keren dat ik niet zo veel was leven zoveel als ik gewoon ademde en bestond op de automatische piloot – tijdens het rennen was het enige dat me het gevoel gaf levend.

VIDEO: Full House Sterren onthullen hun favoriete afleveringen – van toen en nu

De uren die ik op de weg doorbracht – nadenken over mijn leven, luisteren naar het ritmische geluid van mijn schoenen die op de stoep raakten, de zon op mijn gezicht voelen – werd een vorm van bewegende bemiddeling. Ik begon te ontdekken dat mijn leven weer een doel had.

Er is geen enkel recept voor depressie. Ik heb geprobeerd en geprofiteerd van medicijnen, praattherapie, meditatie, gebed en zelfhulpboeken. AL deze dingen helpen. Maar wat maakte het grootste verschil voor mij? hardlopen.

Er is wetenschappelijk bewijs voor hoe lichaamsbeweging de hersenen beïnvloedt door endorfines aan te maken, die op hun beurt serotonine afgeven, een soort chemische stof in je hersenen die in wezen je humeur verhoogt en je gelukkiger voelt. Maar ik denk dat deze connectie zelfs dieper gaat dan de wetenschap.

Andrea Barber 2
Met dank aan Andrea Barber

Lopen hielp me een innerlijke kracht te vinden waarvan ik niet wist dat ik ze bezat. Het heeft me geleerd om meer op je gemak te zijn met dingen die me ongemakkelijk maken, zoals pijn. Het heeft me geleerd hoe te verduren; hoe je vooruit kunt blijven gaan, hoe erg het ook is. Het toonde me het verschil tussen het vrezen van eenzaamheid en het omhelzen van eenzaamheid. Het leerde me dat ik mijn levensomstandigheden niet altijd kan veranderen, maar ik kan mezelf veranderen.

GERELATEERD: Sheryl Crow on the Simple Change dat haar leven veranderde

Mijn positieve reactie op hardlopen kwam mij als een verrassing, omdat ik nog nooit een atletisch persoon ben geweest. NOOIT. Ik heb nooit sporten opgegroeid. Ik heb geprobeerd voor het lacrosse-team van vrouwen op de universiteit en stopte na de eerste training. Naar de sportschool gaan, klonk altijd als een straf. Dus waarom, nu ik eind dertig was, werd ik zo aangetrokken door een sport waarbij heel veel kilometers lang moesten worden afgelegd?

Ik heb het gevoel dat ik eindelijk een reden heb gevonden om te rennen, zonder competitie of gewichtsverlies of winnen. Ik ren voor MIJ. Om mezelf mentaal en emotioneel te verbeteren. En een bonus is dat ik mezelf fysiek ook verbeter.

Hardlopen is het enige belangrijkste wat ik heb gedaan voor mijn geestelijke gezondheid. Therapie is altijd genezend geweest door me te helpen mijn triggers voor angst en depressie te ontdekken en me de middelen te geven om ze te bestrijden. Meditatie helpt me om in het huidige moment te blijven en me niet langer zorgen te maken over de toekomst. Anti-depressiva hielpen me om minder droevig, minder hopeloos en minder lethargisch te worden. Hardlopen geeft me echter MEER. Meer levend. Zelfzekerder. Sterker. Gelukkiger. Endorfines zijn echt een krachtige, natuurlijke drug.

Andrea Barber 1
Met dank aan Andrea Barber

Ik passeerde de finishlijn van mijn eerste 26.2 en huilde; niet voor alles wat ik had verloren, maar als erkenning van alles wat ik had opgedaan. Een gevoel van eigenwaarde. Sterkte. Perspectief. Eigenliefde. Geluk.

Ze zeggen dat je jezelf verliest in de dingen waar je van houdt. Soms vind je jezelf ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

30 + = 35